و اولياء و فراعنه بر يك صورت محسوس مىشوند حتّى آنكه فراعنه ، طعنه بر انبيا و اوصيا و اوليا مىزنند و ايشان با عجز و عبوديّت ، مناجات مىنمايند كه اى شمس حقيقت ! نور خود را ظاهر ساز تا حقّ از باطل مميّز گردد و مدّعيان را رسوا ، نمايد . و وقتى كه صبح حشر ، بنور الهى طالع شود و حقّ و باطل از هم ممتاز گردد ، و اهل نعيم از اهل جحيم مميّز شوند ، و نتايج اعمال و اخلاق و عقايد نيك و بد - ذرّه به ذرّه - هويدا گردد كه : فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ ، و اهل نار كه منافقين و كفّارند مىگويند : ما لَنا لا نَرى رِجالًا كُنَّا نَعُدُّهُمْ مِنَ الْأَشْرارِ أَتَّخَذْناهُمْ سِخْرِيًّا « 19 » . . . الخ ، و به لسان عجز ، رجعت خود را به دنيا به جهت تلافى ما فات طلب مىنمايند كه : رَبِّ ارْجِعُونِ لَعَلِّي أَعْمَلُ صالِحاً فِيما تَرَكْتُ « 20 » و حقّ تعالى در جواب مىفرمايد : كَلَّا إِنَّها كَلِمَةٌ هُوَ قائِلُها « 21 » ؛ يعنى دروغ مىگويند ، اگر به دنيا برگردند باز بر سر عمل خود روند . بعد مىفرمايد : خوابيدن در وقت فريضه و سنّت و نافله ، خواب اهل غفلت و خسران ، و باعث بر غبن است ، و خواب بعد از فراغ از آنها نوم محمود است ؛ و فرائض صلاة خمسهء واجبه است ، و نوافل صلاة مستحبّهء مؤكّده‌اى است كه پيش و پس صلاة خمسهء واجبه وارد شده است . و سنن در اينجا منظور ، صلاتى است كه در اوقات شبانه‌روز به طريق استحباب در شريعت مقدّسه وارد است . و مؤمن لبيب طالب حقّ و خدمت عبادت او بايد كه شب او چون روز باشد

--> ( 19 ) - ما را چه مىشود كه نمىبينيم مردانى را كه آنان را از اشرار مىشمرديم ( و ) ايشان را تمسخر مىنموديم . . : سورهء 38 آيهء 62 و ابتداى آيهء 63 ( 20 ) - بار خدايا ما را باز گردان ! باشد كار شايسته كه ( پيش ازين ) نكرده بوديم بجا آوريم . . : سورهء 23 آخر آيهء 99 و قسمتى از آيهء 100 ( 21 ) - نه هرگز ! اين سخنى است كه او مىگويد ( يعنى دروغ مىگويد ) : سورهء 23 قسمتى از آيهء 100